2011-2012
Legendarische Grimpoteuthis-act van Heren 4
Het was weer tijd om diep te duiken, zo diep als hij kan. Zijn
echolood geeft inmiddels al zo’n 3000 meter aan. Veel verder kan de bodem niet
zijn, denkt hij. Gelukkig is hij niet alleen. Elf broertjes duiken regelmatig
diep onder het niveau. En, ze hebben het er weer over. Zoals altijd als er diep
moet worden gegaan.Het blijft een terugkerend onderwerp, steeds weer, ieder seizoen. De afstotelijke vergelijking met het Disneyfiguur “Dombo”. Begrijpen deed niemand het. Dombo was immers een hoogvlieger, vloog elke dag met een glimlach van flapoor tot flapoor. Nee, het Grimpoteuthis geslacht, dat was wel andere koek.
Mooi weer spelen, dat was er voor hem en zijn broertjes niet bij. Op de continentale helling net onder of boven de streep bestond het leven altijd uit balanceren. Voorvaders, broers en vriendjes hadden het niet gehaald. Duik je te diep dan kom je niet meer boven, maar ga je niet diep genoeg dan kom je om van de honger. Het geldt voor alle soorten Mollusca of Octopusachtigen, van de grootste tot de kleinste.
Eenmaal op de bodem moet er worden geoogst. En dat vertrouwen was er wel. De Grimpoteuthis waren een sterk geslacht, hoe grappig ook hun voorkomen. Het hele jaar door kunnen ze eitjes leggen, maar dat was weinig zinvol als er op de bodem, balancerend tussen hoop en leven, geen oogst werd binnengehaald. En zo wist iedere Grimpoteuthis, in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.
De crux van de jaarlijkse Grimpoteuthis-act is niet het oogsten zelf. Je voeden met slakken, wormen, tweekleppigen, eenoogkreeftjes en andere kreeftachtigen, het is niet echt een uitdaging. Af en toe een mishap hier en een misstap daar, het was allemaal niet van het allergrootst belang. De echte Grimpoteuthis-act, de crux, het zit hem in de staart.
Volgegeten maar nog lang niet voldaan werd de weg omhoog ingezet. Hij wapperde met beide oren, en in de slipstream van de kopman werd de reis naar lijfsbehoud ingezet. “Grijparmen pulseren, oren simultaan bewegen!”, het was het oude verhaal van opper-octopus en hij kon het dromen. Het oogsten had geen zin als de oppervlakte niet kon worden bereikt. Alles op alles werd gezet, hij nam zelfs de kop op gepaste moment over en zo werd in een waar “Dombo-peloton” afgeteld: “4000 meter…., 3000 meter…., 2000 meter….de laatste 1000 meter….!” Stuk voor stuk glansrijk afgelegd. De Grimpoteuthis-act weer volbracht.
Volgend seizoen, weer een avontuur. Nieuwe kansen, nieuwe oogst, nieuwe broertjes wellicht.
Heren 4 is in de
wolken,
Mede dankzij Cees en
onze Bob.
Na een seizoen lang
balanceren,
Nu niet de
dieptepunten maar de hoogtepunten accentueren.
4-0 winst op de
concurrent uit Ameide,
Lijfsbehoud veilig, in
de laatste van alle wedstrijden.
Grimpotethis-act ten
top,
Ook volgend seizoen de
promotieklas bevolken!
“Succes is wetenschap, creëer je de juiste condities dan krijg je het resultaat!” - Back-up Set-up Dombo.
