Volleybal agenda

Bijgelovigheid en eigenwijsheid brengen Dames 3 naar een 4-0 overwinning!

Geheel tegen de norm in moesten de meiden van Sliedrecht Sport D3 op zaterdagochtend 28 oktober al om 11:15 in de gloednieuwe sporthal de Basis verzamelen. Normaal gesproken wordt er op de oude vertrouwde vrijdagavond gespeeld, maar aangezien we in promotieklasse C (Zuid-Limburg en Duitsland) zijn ingedeeld wil dat nog weleens lastig te halen zijn voor de uitspelende partij.
 
Vandaag zouden we aantreden tegen het derde damesteam van VC Volt uit Cuijk, nummer acht op de ranglijst. Om zeker te zijn van een stevig ontbijt had onze altijd attente coach Martijn taart mee gebracht, daarnaast waren ook nog eens zijn twee kleine mascottes aanwezig, bij deze willen we best vaker op zaterdagochtend spelen hoor!

Pascalle is nog steeds langer aan het groeien en blijft jammer genoeg maar last houden van haar knieën en hamstrings, dus was ze helaas niet aanwezig. Daarnaast zaten onze eigen privé fysiotherapeuten Michelle en Anasja van ouds weer op de bank.  Doordat Michelle en Pascalle dus allebei niet mee konden doen, moest Lillian noodgedwongen van de rechterkant van het veld naar het midden verschuiven. Helaas voor haar zal ze dit in de toekomst nog wel vaker moeten doen, want ze deed het, ondanks onze waarschuwingen, veel te goed.

En dan eindelijk was daar ook nog de nieuwe sponsorkleding! Door een noodlottige brand bij de drukkerij is in september alle nieuwe Sliedrecht Sport kleding in rook opgegaan. Met dank aan R.V.M. Kunststoffen, Guis & Partners, Static Paper en Reli Group zijn alle meiden nu alsnog voorzien van nieuwe wedstrijd kleding, trainingspakken en tassen. Bedankt!

In de eerste twee sets speelden we met Eline, Serena, Lisa, Lillian, Dorijn, Marit en Isa. Omdat ze zegt dat ze wedstrijdverslagen toch nooit leest, kunnen we het mooi eens over die laatste hebben. Onze Isa kan je echt alles wijs maken, is super makkelijk voor de gek houden, super eigenwijs en als het even niet mee zit is ze er ontzettend gauw helemaal klaar mee. Maar vandaag, het maakte niet uit hoe, alles lukte. Op 25-24 voor moeten serveren, Martijn die nog zegt ‘’Hou hem maar gewoon goed Ies, het hoeft geen ace te zijn’’, geheel eigenwijs niet luisteren en wél een ace serveren. 26-24 en een dik verdiende eerste gewonnen set.

De tweede set ging ons een stuk makkelijker af, door voornamelijk veel minder foutservices. Én doordat Lisa toch een partij op stoom kwam. ‘’Ja als de bal lekker snel komt heb ik geen tijd om na te denken dus lukt het allemaal wel’’. Alle ballen gingen snoei hard naar de grond. Zo hard dat het bijna zielig was voor de spelers aan de andere kant, wij kijken nu al weer uit naar het verdedigen van die ballen op de training maandag... Met 25-14 werd ook de tweede set door ons gewonnen.

In de derde set verruilden Sandy en Marit van positie. Even aanpassen aan de nieuwe spelverdeler in het veld en door. Leuk weetje, onze libero Dorijn is vorig week naar de kapper geweest. Waarom dit zo belangrijk is? Blijkbaar is ze stiekem een beetje heel erg bijgelovig. Quote: ‘’Ja ik vind het echt wel leuk hoor, ik kan alleen niet met m’n korte staartje passen.’’ Uhu. Geheel in stijl met de rest van de wedstrijd sloot Serena deze set op 25-21 af met een ace.
In de laatste set verruilden Serena en Fleur op hun beurt van positie. Ook in deze set vermaakte Dorijn haar medespeelsters op de bank. Ze dook met haar linkerarm richting een bal om op het allerlaatste moment, terwijl ze al op de grond lag (!), toch maar de bal met haar rechter arm proberen te pakken.. ‘’Ja mijn rechterarm is langer dan mijn linkerarm, echt hoor!’’. Gelukkig doet dat zogenaamde lengte verschil in haar armen niks af aan d’r super libero skills. Ook deze set werd met 25-21 binnengesleept.

4-0 winnen = bitterballen. Taart én bitterballen.. Gelukkig hebben we ze uiteraard verdiend. Volgende week gaan we met z’n allen weer richting Duitsland, namelijk Were-Di D1 in Gemert om 18:00. Misschien dat wij ook maar een supporters bus moeten aanschaffen?