Volleybal agenda

Lelijk winnen is ook winnen vindt Dames 2

Drie uit vier. Dat is de conclusie die getrokken kon worden na de eerste vier wedstrijden van het nieuwe seizoen. Niets meer en niets minder, gewoon lekker blijven volleyballen met het team. En het team wordt alsmaar groter! We zijn het seizoen begonnen met 11 fitte speelsters en inmiddels staat de teller op 12,5 speelster. Een halve speelster? Jazeker! We zijn heel blij met de progressie die Ilse maakt na haar schouderoperatie en dit betekent dat ze inmiddels al staat te passen op trainingen. Buiten het veld droeg ze al vanaf dag 1 haar steentje bij, maar het is zowel voor haar als voor ons erg fijn dat ze nu ook binnen het veld haar steentje bij kan gaan dragen!

Normaal wordt er voor elke thuiswedstrijd gegeten bij huize van Leeuwen waar Rianne ons heerlijk eten voorschotelt.. dit heeft ook twee keer geleid tot een 4-0 overwinning. Deze keer was Rianne helaas niet in de gelegenheid en heeft Ingrid ons eten verzorgd. Nogmaals bedankt!

Pascalle was helaas nog niet genoeg hersteld van een fikse keelontsteking en nam daarom plaats op de assistentenbank. Gelukkig wilde de multifunctionele topper Lilian uit dames 3 wel bij ons aanschuiven om de plek van Pascalle over te nemen. Hadden we nog één plekje over. Celia Diemkoudre wist dit plekje eenvoudig te veroveren na al een aantal weken met ons meegetraind te hebben. Trots zijn wij op haar en op het feit dat ze deel uitmaakt van ons team!

Dan de wedstrijd tegen Stravoc. Wel of niet ongeslagen, maakt het uit. Als we ons eigen spelletje zouden spelen, dan moest het wel goedkomen. Helaas zat ons eigen spelletje er totaal niet in en werd het knokken en vechten voor elk punt. Onze Flying Dutchman Iris springt elke week hoger, waardoor ze haar timing even niet kon vinden deze wedstrijd, maar Iris zou Iris niet zijn als ze toch niet nog even haar punten mee sprokkelde. Anke speelde een puike wedstrijd en aangezien ze dat ruim 3 sets heeft volgehouden, is zij officieel wedstrijdfit verklaard.

De eerste twee sets leek er geen vuiltje aan de lucht. Met lelijk maar verzorgd volleybal werden deze sets binnengehaald met respectievelijk 25-19 en 25-17. Loes en Liek verzorgden het achterveld en Lies zette haar blok zo goed dat het voor Lau een eitje was om de dames van Stravoc af te blokkeren. Met Jolijn the beast aan het net was het voor de spelverdelers niet moeilijk om een keus te maken en Jolijn heeft deze wedstrijd dan ook zeker een scoringspercentage van 115 procent behaald!

Tot de derde set. Waar Famke elke keer lekker naar 2/3 kon lopen om daar de pass op te halen, moest Eline ineens het hele veld doorrennen. Mika kwam er in om de pass wat stabieler te maken en Andre nam nog verschillende time-outs om het tij te keren. Helaas was er deze set geen redden meer aan. Er werd tegen een ongelooflijke achterstand aangekeken en vechten als je lelijk én slordig volleybalt heeft weinig zin. Waar we bovendien dachten dat onze vrienden van Voltena alleen maar kwamen om te analyseren, bleken ze toch voorzichtig Stravoc te steunen en dat gaf Stravoc het laatste zetje om de derde set binnen te halen.

Laat het los, laat het gaan, werd er gezegd begin vierde set. Boem, 6-0 achter. Andere tactiek dan maar. Laura zette blokkerend nog eens aan, Mika, Anke en Angelique gaven passend nog wat extra’s, Jolijn verruilde haar aanvalsarm voor haar serveerarm en Celia kwam in het veld voor onze zwangere Lizzy. Celia pakte achterin elke bal en dat was het laatste zetje dat nodig was. De achterstand werd weggewerkt naar een voorsprong en niet meer weggegeven.
De 3-1 overwinning was en is een feit. Dat we volgende week op bezoek gaan bij Zaanstad is ook een feit. Dat onze mama-to-be Lisette een kindje in haar buik heeft dat elke week groeit ook. Of ze haar laatste wedstrijd heeft gespeeld? Dat weten we niet. Ze is nog zo fit met haar 25 weken dat we blij zijn dat we haar nog kunnen gebruiken. Of we volgende week met of zonder haar aantreden tegen Zaanstad? Kom maar kijken om 17:00 in Koog aan de Zaan!