Volleybal agenda

Het nummer 9 syndroom van Dames 2

Hallo allemaal! Wat fijn dat jullie er weer zijn om ons verslag te lezen. Sliedrecht Sport Dames 2 en het nummer 9 syndroom. Een erg leuk verhaal wordt het echter niet!

De ene week verliezen van de oude nummer 9, dan winnen van de nummer 1 om vervolgens weer te verliezen van de nieuwe nummer 9. Of de nummers 9 staan niet waar ze horen te staan.. of wij spelen niet zoals we horen te spelen. Het begon allemaal aan het begin van het seizoen. Lisette de Wit – Heeringa, onze nummer 9, had een mededeling voor ons. Ze was namelijk zwanger en er zou een heel lief baby’tje aankomen in de maand februari. Weg was onze nummer 9!

Als je dan, uitgerekend in de maand dat onze nummer 9 gaat bevallen, tegen een nummer 9 mag spelen.. weet je dat het een zwaarder potje wordt dan tegen de nummer 1.
Over ons spel kunnen we eigenlijk kort zijn. Te kort voor een verslag. Maar als je wint van de nummer 1 en er komt een verslag.. dan vinden we het wel zo eerlijk als er ook een verslag komt als je verliest van de nummer 9.
Ons spel dus. Laura haar enkelblessure viel dusdanig mee dat ze zaterdag gewoon inzetbaar was! Gelukkig maar.. want onze andere midden Pascalle werd geveld door de griep en was zaterdag juist niet inzetbaar. Zodoende kwam onze allrounder Iris toch weer op het midden terecht. Zoals zo vaak kwamen we op een achterstand van 8-0 en zoals nog vaker was deze bij een 21-20 voorsprong voor ons volledig recht getrokken. Jolijn maakte haar naam als hardhitter weer eens waar en Angelique stond in het achterveld wederom haar mannetje. Toch door onze eigen fouten en het niet nakomen van verdedigende afspraken maakten we het onnodig spannend in de rally’s en wisten we helaas nog maar 1 puntje te maken.

De tweede en derde set gaven hetzelfde spelbeeld. Vooral veel punten maken voor je tegenstander. Daar waren we zaterdag tegen Stravoc behoorlijk goed in. Het publiek met een duidelijke mening zette de zweep er nog eens onder en dan kan het zomaar 3-0 zijn voor de nummer 9.

In de vierde set ging het eindelijk wat beter. Eline was het veld in gekomen en Ilse maakte met haar linkerarm een behoorlijke serviceserie. Ook Anke nam de passers van Stravoc eens onder vuur.  Onder aanvoering van Marloes en een uitstekende invalbeurt van Mika werd de voorsprong uitgebouwd tot 24-20. Toen begon het foutenfestijn weer en werd de set alsnog verloren met 27-25.

Kwalitatief. Uitermate. Teleurstellend. Meer kunnen we er echt niet van maken, als we winnen zijn we nou eenmaal een stuk gezelliger!

Zaterdag mag er echter weer aangetreden worden in onze thuisBasis. Deze keer niet tegen een nummer 9 gelukkig, maar wel tegen de nummer 10 Zaanstad die nog op de 9e plek terecht kunnen komen. Uit hadden we moeite met de zeer fel spelende meiden uit Koog aan de Zaan en we zullen zien wat het ons zaterdag brengt! We zijn in ieder geval gewaarschuwd.

Famke van Rekom

Foto's van de wedstrijd gemaakt door Thiue Niellissen kun je hier bekijken...